Science Based Art

Dziś będą nieco inne klimaty… bawiłem się znów fenolem, ale że łeb mnie rozbolał od tego syfu (którego zapach na swój sposób nawet lubię), zabrałem się za to co w tytule. Przepięknie krystalizuje,  czysta przyjemność oglądania. Po desaturacji kolorów obrazy wyglądają jak ze skaningu

..z dzisiejszych lowow

Niby nic, a jednak mnie urzekło… taka obca planeta : )

Mały skorupiak z gromady małżoraczków (Ostracoda), strasznie ciężki do fotografowania ze względu na swą niebywałą ruchliwość. W momencie po zrobieniu fotografii otworzył swój przypominający muszle małża pancerzyk wysuwając odnóża i zwiał z kadru

Dawno nie dawałem nic z ciemnego pola, więc proszę Dzis spotkałem takiego potwora.. najprawdopodobniej jest to pływik, czyli larwalne stadium oczlika.

… czyli siarczan amonu i żelaza(II). Używana głównie w celach analitycznych. Wstępne zabawy – zobaczymy jak wykrystalizuje do jutra

Daaawno temu robiłem z niego wulkany. Z ciasta solnego lepiło się wulkan, do środka wrzucało pomarańczowy dwuchromian amonu i podpalało – wtedy wulkan zaczynał płonąć wyrzucając z siebie zieloną “lawę” (produkt utlenienia). A dziś go przekrystalizowałem

Ładna i powszechna, niebieska sól. Pięknie i łatwo krystalizuje

Dodecylosiarczan sodu, czyli popularny SDS to bardzo powszechnie uzywany detergent. Krystalizuje bardzo ładnie i szybko, a wygląda świetnie.

Są po prostu genialne! Niestety przez ograniczenia sprzętowe nie jestem w stanie pokazać w pełni ich urody. Gotowe do zabaw dostałem od Natalki, więc wiele się przy nich nie narobiłem. Obserwacje w ciemnym polu.

Przerobiłem swój wspaniały mikroskop na polaryzacyjny (tu dowiecie się jak). W 1834 zrobił to również H. F. Tabolt, więc nie można tego uznać za żaden specjalny wyczyn z mojej strony. Niemniej jednak, dzięki niemu świat stał się trochę bardziej kolorowy Jako pierwszy pod mikroskopem znalazł się fenol, tworzący bardzo ciekawe oraz dynamiczne w pokojowej temperaturze kryształy.

co tu komentować.. przepiękny

Oto komórki nabłonkowe zdrapane z wewnętrznej strony jamy ustnej (mojej) w ciemnym polu.

Dzis znow meczylem oczliki. Tym razem jednak w nieco innym wydaniu, bo za pomoca wysokiej klasy mikroskopu ciemnego pola (ktory to  za laczna kwote 1 grosza powstal z niskiej klasy mikroskopu jasnego pola). Zapraszam.

Szczerze mówiąc nawet nie wiem co to jest… ale bardzo ładne

EDIT:

Dzięki Maxowi tajemniczy pytajnik przestał być aż tak tajemniczy, przynajmniej z taksonomicznego punktu widzenia – dzięki Max!

Typ: Annelida /pierścienice/
Gromada: Oligochaeta /skąposzczety/
Rząd: Haplotaxida
Rodzina: Naididae /najady/

Złapanie tego małego dziada, żeby się nie ruszał (oraz nie rozleciał, co zdarzyło się poprzedniemu) przez całą serię sześciu klatek to w cale nie taka prosta sprawa. Jego kolorowe flaki są po prostu wspaniałe!

Dziś korzystając z przepięknej pogody przywlekłem troche śmierdzącej wody z bagien na Zakrzówku. Co prawda jest jeszcze zimno, ale życie już tętni

Niby nic, ale jednak komuś może wydać się ciekawe: ślad czerwonej kredki na chusteczce do nosa

Znów spaliła się żarówka w przedpokoju. Akurat nie miałem nowej, żeby wymienić, ale ze starej postanowiłem zrobić jeszcze jakiś użytek. Zdjęcie złożone z sześciu klatek, naświetlanych z 5um odstępem w osi Z, dla uzyskania większej głębi ostrośći.

Przegrzebując sterty dziadostwa, które trzymam po nie wiem jaką cholerę, natrafiłem na stary preparat mózgu, jeszcze z czasów studiów (tu kropla w oku). Pięknie ścięty na mikrotomie, zabarwiony i zalany żywicą plasterek mimo, że zakurzony, zachował się całkiem nieźle.